Κυριακή 1 Οκτωβρίου 2017

Είναι η εξωσωματική γονιμοποίηση, η λύση στην ατεκνία των ζευγαριών ;

Έχει δικαίωμα ένα άτεκνο ζευγάρι να προχωρήσει σε απόπειρες τεχνητής - εξωσωματικής γονιμοποίησης;

Στην Παλαιά Διαθήκη βλέπομε ότι ο κύριος σκοπός των πρωτοπλάστων είναι το « καθ’ ὁμοίωσιν¹ ». Ένας δευτερεύων σκοπός του γάμου είναι η τεκνοποίηση² και πολλές φορές η ατεκνία ή η στειρότητα³ θεωρούνται απαξία και τιμωρία⁴ από το Θεό, αφού ο κάθε άνθρωπος δικαιούται να προσπαθήσει να πετύχει την αθανασία του μέσα από τη γέννηση απογόνων⁵ του.

Η Επιστήμη βοηθάει τα ζευγάρια που επιθυμούν να αποκτήσουν δικούς τους απογόνους και δεν μπορούν, με τη φυσιολογικήγονιμοποίηση του ωαρίου από κάποιο ικανό σπερματοζωάριο, υποβάλλοντας το ζευγάρι σε κάποιες ιατρικές πράξεις⁶. Στην περίπτωση της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής η Επιστήμη, προσπαθεί να ξεπεράσει τη στειρότητα, βάζοντας κάποιες προϋποθέσεις, όπως όριο ηλικίας⁷ ή αξιοποίηση μικρού αριθμού γονιμοποιημένων ωαρίων⁸. Βέβαια προκύπτουν αρκετά ηθικά⁹ και ψυχολογικά¹⁰ προβλήματα στη διάρκεια της προσπάθειας και από πλευράς ιατρικής κι από την πλευρά του ζευγαριού.

Η ανατολική ορθόδοξη Εκκλησία παίρνει συγκεκριμένη θέση στηριγμένη στην Αγία Γραφή και την Παράδοση και διδάσκει ότι: α) δεν είναι ο μοναδικός σκοπός του γάμου¹¹ η δημιουργία δικών μας εξ αίματος απογόνων β) η υιοθεσία είναι μια διέξοδος που είναι αποδεκτή και θυμίζει πολύ την πνευματική πατρότητα¹² των αγίων πατέρων ή μητρότητα των αγίων μητέρων γ) αν καταστραφούν τα προβληματικά¹³ή υπεράριθμα¹⁴ γονιμοποιημένα ωάρια με οποιονδήποτε τρόπο, αυτή η πράξη θεωρείται δολοφονία δ) όλοι οι χριστιανοί πρέπει να γίνουν συνεργάτες του Θεού και πολύτεκνοι¹⁵, είτε έχουν είτε δεν έχουν δικά τους παιδιά. Στην Κυριακή προσευχή παρακαλούμε τον Πατέρα όλων μας να έλθει η Βασιλεία¹⁶ του εδώ και τώρα ε) τίποτα δε συμβαίνει χωρίς να το επιτρέψει ο Θεός. Η Πρόνοια¹⁷ του Θεού υπάρχει και για τα προβληματικά έμβρυα που είναι προσωπικές υπάρξεις και δεν δικαιούμαστε να τα ρίχνομε στον Καιάδα, όπως αντίστοιχα δεν κάνομε και με τους άρρωστους συνανθρώπους μας, οι οποίοι βρίσκονται σε μεγαλύτερη ηλικία.

1. « ... ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ’ εἰκόνα ἡμετέραν καί καθ’ ὁμοίωσιν … » ( Γένεση 1,26 ).

2. « … αὐξάνεσθε καί πληθύνεσθε καί πληρώσατε τήν γῆν … » ( Γέν. 1,28 ). Τα έμβρυα έχουν σωματικά χαρακτηριστικά που κληρονομούνται από το μοναδικό DNA του πατέρα τους και της μητέρας τους, έχουν όμως και ψυχή, « πνοή ζωῆς » ( Γέν. 2,7 ) που δωρίζει ο Θεός. Ο άγιος Ιωάννης ο χρυσόστομος, σ’ ένα λόγο του αφιερωμένο στην Άννα, τη μητέρα του κριτή Σαμουήλ, λέγει: « τό τεκεῖν ἄνωθεν ἔχει τήν ἀρχήν, ἀπό τῆς τοῦ Θεοῦ προνοίας, καί οὔτε γυναικός φύσις, οὔτε συνουσία, οὔτε ἄλλο οὐδέν αὔταρκες πρός τοῦτο ἐστιν » ( Patrologia Graeca 54,639 ).

3. Υπάρχουν περιπτώσεις άτεκνων ζευγαριών που ο Θεός τους χαρίζει παιδιά, όπως ο Άβραμ με τη Σάρα που γεννάει τον Ισαάκ, ο Ισαάκ με τη Ρεβέκκα που γεννάει τον Ησαύ και τον Ιακώβ, ο Ιακώβ με τη Ραχήλ που γεννάει τον Ιωσήφ και τον Βενιαμίν, ο Ελκανά με την Άννα που γεννάει το Σαμουήλ κι άλλα πέντε παιδιά, ο Ιωακείμ και η Άννα που γεννάει την Παναγία, ο Ζαχαρίας με την Ελισάβετ που γεννάει τον Ιωάννη τον πρόδρομο.

4. « εἶπεν δέ Σάρα πρός Άβραμ Ἰδού συνέκλεισέν με Κύριος τοῦ μή τίκτειν· » ( Γέν. 16,2 ) και « ἐθυμώθη δέ Ἰακώβ τῇ Ραχήλ καί εἶπεν αὐτῇ Μή ἀντί Θεοῦ ἐγώ εἰμι, ὅς ἐστέρησέν σε καρπόν κοιλίας; » ( Γέν. 30,2 ) και « … συλλαβοῦσα ἔτεκεν τῷ Ἰακώβ υἱόν. εἶπεν δέ Ραχήλ Ἀφεῖλεν ὁ Θεός μου τό ὄνειδος » ( Γέν. 30,23 ). Δώρο από το Θεό είναι τα παιδιά « ἡ κληρονομία Κυρίου υἱοί » ( Ψαλμ. 126,3 ) και « ὁ κατοικίζων στεῖραν ἐν οἴκῳ μητέρα τέκνων εὐφραινομένην » ( Ψαλμ. 112,9 ).

5. Στην Παλαιά Διαθήκη βλέπομε ότι « Ἀδάμ ἔγνω Εὔαν … καί συλλαβοῦσα ἔτεκεν τον Κάϊν » (Γέν. 4,1 ). Ομοίως « συλλαβοῦσα ἔτεκεν Σάρρα τῷ Ἀβραάμ υἱόν … Ἰσαάκ » ( Γέν. 21,2-3 ). « Ἄγαρ συνέλαβεν, καί εἶδεν ὅτι ἐν γαστρί ἔχει …» ( Γέν. 16,4 ).

Στην Καινή Διαθήκη βλέπομε αντίστοιχα στην Παναγία « ἰδού συλλήψῃ ἐν γαστρί καί τέξῃ υἱόν … » ( Λουκ. 1,31 ).

Ο άγιος Ιωάννης ο χρυσόστομος, σε μια ομιλία του για την Άννα, λέγει ότι « οὐ γάρ τό σπεῖραι ποιεῖ πατέρα μόνον, ἀλλά τό παιδεῦσαι καλῶς· οὐδέ τό κυῆσαι μητέρα ἐργάζεται, ἀλλά τό θρέψαι καλῶς » ( P.G. 54,636 ) και στη συνέχεια « ὁ Παῦλος εἶπεν εἰ ἐτεκνοτρόφησε· καί οὐκ εἶπεν εἰ ἐτεκνοποίησεν· τό μέν γάρ τῆς φύσεως, τό δέ τῆς προαιρέσεως ἐστι » ( P.G. 54,637 ).

6. Οι πρώτες προσπάθειες εξωσωματικής γονιμοποίησης, από το 1978, έγιναν χωρίς διέγερση των ωοθηκών με φάρμακα και είχαν σκοπό να βρεθεί και να γονιμοποιηθεί το ένα και μοναδικό ωάριο, το οποίο παράγει η γυναίκα σε κάθε φυσικό της κύκλο. Σήμερα χρησιμοποιούνται κυρίως θεραπείες με φάρμακα και ανάλογα με το πρόβλημα, προτείνονται: α) η σπερματέγχυση, β) η πρόκληση ωοθυλακιορρηξίας, γ) η εξωσωματική ομόλογη ή ετερόλογη¹⁸γονιμοποίηση ( in vitro ).

7. Ο νόμος 3305/2005 σχετικά με την εφαρμογή της ιατρικώς υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, ορίζει το πεντηκοστό έτος ως έσχατο όριο για τις προσπάθειες της γυναίκας, μια που είναι περίπου και το όριο φυσιολογικής κύησης. Πολλοί επικαλούνται το παράδειγμα του Αβραάμ και της Σάρρας, οι οποίοι γέννησαν απόγονο όταν ο Άβραμ ήταν 100 ετών και η Σάρα 90 ( Γένεση 17,17 ) για να πουν ότι έχουν δικαίωμα για εξωσωματική γονιμοποίηση και οι γυναίκες που η φυσική τους κατάσταση είναι πολύ καλή, αν κι έχουν ξεπεράσει το όριο.

8. Συνήθως 2-3 γονιμοποιημένα ωάρια.

9. Για την Εκκλησία, ο άνθρωπος υπάρχει « ἐξ ἄκρας συλλήψεως », γι’ αυτό κι έχουμε εορτές στις οποίες τιμούμε τη σύλληψη του Χριστού στις 25 Μαρτίου, της Παναγίας στις 9 Δεκεμβρίου ή του αγίου Ιωάννου του προδρόμου στις 23 Σεπτεμβρίου.
Από την πρώτη στιγμή της γονιμοποίησης του ωαρίου, έχουμε τη μοναδική ύπαρξη του ανθρώπου που μετά τους 9 μήνες¹⁹ της κύησης θα γεννηθεί, χωρίς την προσθήκη κάποιου άλλου στοιχείου. Κάποιοι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι τις πρώτες 14 ημέρες του εμβρύου, επειδή δεν έχουν σχηματιστεί οι καταβολές του νευρικού ιστού δηλαδή η νωτιαία χορδή, μπορούν να γίνονται έρευνες στα βλαστοκύτταρα ή και να καταστραφεί το έμβρυο, αν δεν επιλεγεί η κρυοσυντήρησή του, επικαλούνται μάλιστα και το χωρίο « ἐάν ἐξεικονισμένον ἦν, δώσει ψυχήν ἀντί ψυχῆς » ( Έξοδ. 21,22-23 ). Η στάση της Εκκλησίας απέναντι στους αίτιους των αμβλώσεων δείχνει ότι το σταμάτημα της ζωής του εμβρύου σε οποιοδήποτε στάδιο, θεωρείται φόνος.

10. Αν ακολουθήσουν κι άλλες άκαρπες προσπάθειες, τότε η πορεία επιδεινώνεται μέχρι την τελευταία προσπάθεια που θα γεννήσει την απογοήτευση και την κατάθλιψη.

11. Ο γάμος είναι ένα σχολείο για να μάθουμε ν’ αγαπάμε ανιδιοτελώς όλα τα πλάσματα του Θεού, να ξεπεράσει τη φθορά η αγάπη του ζευγαριού, να πετύχει το ανδρόγυνο την κατά χάριν θέωση.

12. Οι Αββάδες, οι αμμάδες, οι στάρετς, οι σύγχρονοι γέροντες ή οι γερόντισσες, έδειξαν και δείχνουν τη στοργή τους για όλα τα παιδιά του Θεού που έχουν δώσει αφορμές και ο Θεός τα κυνηγάει: « τό ἔλεός σου καταδιώξεταί με πάσας τάς ἡμέρας τῆς ζωῆς μου » ( Ψαλμ. 22,6 )

13. Υπάρχουν γενετικά σύνδρομα που οφείλονται σε περιβαλλοντολογικούς παράγοντες όπως ατμοσφαιρική ρύπανση από καυσαέρια ή ακτινοβολία, λόγω χρήσης ή κατάχρησης πυρηνικής ενέργειας ή έκθεση στα ραντάρ, στις υψικαμίνους. Υπάρχουν και γενετικά σύνδρομα που οφείλονται α) σε κληρονομικές μεταλλάξεις από ένα γονίδιο ή περισσότερα γονίδια όπως η μεσογειακή αναιμία, το σύνδρομο Μάρφαν β) σε χρωμοσωμικές ανωμαλίες όπως το σύνδρομο Down ( τρισωμία 21 ή G ).

14. Όσοι έχουν την οικονομική δυνατότητα, μπορούν να αποθηκεύσουν τα πλεονάζοντα γονιμοποιημένα ωάρια, αφού καταψυχθούν σε μια τράπεζα, προκειμένου να χρησιμοποιηθούν σε μια μελλοντική προσπάθεια, από πέντε μέχρι δέκα το πολύ χρόνια. Για τους υπόλοιπους, τα έμβρυα αυτά χρησιμοποιούνται για ερευνητικούς ή θεραπευτικούς σκοπούς ή καταστρέφονται μέσα σε 14 μέρες.

15. Το ζευγάρι όταν κάνει παιδιά, περνάει από την ιδιοτελή στη φυσική αγάπη. Πολύτεκνος δεν γίνεσαι στηριγμένος μόνο στη λογική αλλά κυρίως στην πίστη, στην προσωπική σχέση εμπιστοσύνης με το Θεό. Όταν ο Θεός χαρίσει τα παιδιά, για να μάθουν οι σύζυγοι ν’ αγαπούν κι όλα τα παιδιά κι όλους τους συνανθρώπους τους, ξεκινάει ένας διαρκής αγώνας να πετύχουν να λένε και να νιώθουν αδελφούς και παιδιά τους, όλα τα πρόσωπα που τους περιβάλουν.

Από την Αγία Γραφή έχουμε τα παραδείγματα του Ιώβ με τους 7 γιους και τις 3 κόρες πριν τη δοκιμασία και άλλους τόσους γιους και θυγατέρες μετά τον πειρασμό ( Ιώβ 42,13 ), της μητέρας των 7 νεαρών Μακκαβαίων ( Β΄ Μακ. 7,1 ), της άτεκνης Άννας της γυναίκας του Ελκανά την οποίαν « ἐπεσκέψατο Κύριος … καί ἔτεκεν ἔτι τρεῖς υἱούς καί δύο θυγατέρας » ( Βασιλειών Α΄ 2,21 ), εκτός από τον Σαμουήλ.

16. « Πάτερ ἡμῶν ... ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου … » ( Ματθ. 6,9-10 ).

17. « ἐμβλέψατε εἰς τά πετεινά τοῦ οὐρανοῦ, ὁτι οὐ σπείρουσιν οὐδέ θερίζουσιν οὐδέ συνάγουσιν εἰς ἀποθήκας, καί ὁ πατήρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος τρέφει αὐτά· … » ( Ματθ. 6,26 ) και « ²⁹ … καί ἕν ( στρουθίον ) ἐξ αὐτῶν οὐ πεσεῖται ἐπί τήν γῆν ἄνευ τοῦ πατρός ὑμῶν. ³⁰ ὑμῶν δέ καί αἱ τρίχες τῆς κεφαλῆς πᾶσαι ἠριθμημέναι εἰσίν » ( Ματθ. 10,29-30 ).

18. Στην ετερόλογη γονιμοποίηση χρησιμοποιείται γενετικό υλικό από τρίτα πρόσωπα, ξένα προς το ζευγάρι.

19. Στην Κορέα η ηλικία του ανθρώπου, περιλαμβάνει και τους μήνες της κύησης.

Βιβλιογραφία

1. Η ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥΣ Ο΄, ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, ΑΘΗΝΑΙ 1981.

2. Η ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ, Μετάφραση από τα πρωτότυπα κείμενα, ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ, ΑΘΗΝΑ 1997.

3. Η ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ, Το πρωτότυπο κείμενο με μετάφραση στη δημοτική, ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ, ΑΘΗΝΑ 1989.

4. PATROLOGIAE CURSUS COMPLETUS, J.-P.MIGNE, PATROLOGIAE GRAECAE TOMUS LIV ( 54 ), 1862.

5. http://el.wikipedia.org/wiki Είναι

Η στάση της Εκκλησίας απέναντι στην ομοφυλοφιλία

Η θέση της Εκκλησίας για την ομοφυλοφιλία

Πολλοί θεωρούν ότι η Εκκλησία είναι ένας κοσμικός οργανισμός που πρέπει να υπακούει¹ στους νόμους της Πολιτείας και να αποδέχεται ό,τι θεωρεί ως ηθικό² η πλειονότητα των ανθρώπων. Σήμερα οι άνθρωποι θεωρούν δικαίωμά τους να ζουν όπως θέλουν και πιστεύουν ταυτόχρονα ότι μπορεί να ονομάζονται χριστιανοί χωρίς να γνωρίζουν το λόγο του Θεού, στην αγία Γραφή και την ιερή Παράδοση, χωρίς να μετέχουν συνειδητά στα ιερά μυστήρια της Εκκλησίας και χωρίς να αγαπούν ανιδιοτελώς, διακονώντας τους συνανθρώπους τους.

Στην Παλαιά Διαθήκη και μάλιστα στο πρώτο βιβλίο της Πεντατεύχου, ο Θεός δημιουργεί τον άντρα και τη γυναίκα³ με σκοπό να γίνουν ανδρόγυνο⁴ και να αποκτήσουν πολλούς απογόνους⁵. Μετά την απόφαση των πρωτοπλάστων να μην εμπιστευτούν το Θεό, να μην κάνουν υπακοή στο θέλημά του και να συνεχίσουν αμετανόητοι τη ζωή τους έξω από τον παράδεισο, βλέπουμε ότι και οι απόγονοί τους αντί να αξιοποιήσουν τα χαρίσματα⁶ του Θεού επιλέγουν την αμαρτία⁷. Στην π.Χ. περίοδο, η περιοχή⁸ των Σοδόμων και Γομόρρων ήταν ιδιαίτερα κακόφημη γιατί οι κάτοικοι των Σοδόμων⁹ αδιαφορούσαν για το Νόμο του Θεού¹⁰ και είχαν « παρά φύσιν » σχέσεις οι περισσότεροι απ’ αυτούς, γι’αυτό και ο Θεός τους τιμώρησε¹¹ για παραδειγματισμό¹². Ο προφήτης Ησαΐας λέει ότι αν ο Θεός δεν είχε φροντίσει να υπάρχει ένα εκλεκτό υπόλοιπο¹³ στους Ιουδαίους της εποχής του, θα είχε καταντήσει ο λαός πολύ αμαρτωλός, σαν αυτόν των Σοδόμων και ο προφήτης Ιερεμίας ¹⁴ θεωρεί τους ψευδοπροφήτες της Ιερουσαλήμ χειρότερους κι απ’ αυτούς που ζούσαν στα Σόδομα.

Στην Καινή Διαθήκη οι ευαγγελιστές¹⁵ χρησιμοποιούν τα Σόδομα και τα Γόμορρα ως μέτρο σύγκρισης για ανθρώπους κακοπροαίρετους και αντίθετους στο έργο των αποστόλων. Ο απόστολος Παύλος τονίζει ότι όσοι ζουν χωρίς τη χάρη του Θεού, επιλέγουν να ζουν με τα πάθη¹⁶ τους που είναι στην ουσία ό,τι τους προτείνει ο σατανάς¹⁷, ο οποίος αντιστρατεύεται¹⁸ το θέλημα του Θεού. Όσοι αδιαφορούν¹⁹ για το Νόμο του Θεού, αμαρτάνουν και δεν θα κληρονομήσουν²⁰ τη Βασιλεία του Θεού. Η ομοφυλοφιλία²¹ θεωρείται επικίνδυνο πάθος που οδηγεί στον πνευματικό θάνατο²².

Η Εκκλησία σήμερα, απευθύνεται σε ακατήχητους χριστιανούς που βαφτίστηκαν σε βρεφική ηλικία και οι γονείς τους τις περισσότερες φορές δεν είναι συνειδητοί χριστιανοί και είναι δύσκολο να συνομιλήσει μαζί τους όταν θεωρούν ότι δικαιούνται να κάνουν ό,τι θέλουν²³. Η ελευθερία χωρίς κανόνες και προϋποθέσεις γίνεται ασυδοσία, όταν τα πρόσωπα δεν είναι ώριμα. Η Εκκλησία δέχεται όσους θέλουν να είναι πολίτες της Βασιλείας του Θεού, μετανιώνουν²⁴ για τα τυχόν σφάλματά²⁵ τους και ζητούν με συντριβή το έλεος του Θεού.

1. Οι χριστιανοί όταν βρίσκονται μπροστά στο δίλημμα να υπακούσουν στο θέλημα του Θεού ή τις κοσμικές εξουσίες που απαιτούν λατρεία στα είδωλα, επιλέγουν « πειθαρχεῖν δεῖ Θεῷ μᾶλλον ἤ ἀνθρώποις » ( Πράξ. 5,29 ).

2. Ο νόμος του Θεού δεν έχει σχέση με την ηθική των ανθρώπων που μεταβάλλεται όπως η μόδα. Υπήρχαν κοινωνίες, όπως αυτή των Σπαρτιατών, όπου ήταν αποδεκτές οι ολοκληρωμένες σχέσεις μεταξύ ενός μεγαλύτερου σε ηλικία άντρα, που ονομαζόταν « εἴσπνηλος » και ήταν ο εραστής κι ενός νεαρώτερου του « ἀΐτα » που ήταν ο ερώμενος ( ΘΕΟΚΡΙΤΟΥ ΤΟΥ ΣΥΡΑΚΟΥΣΙΟΥ ΒΟΥΚΟΛΙΚΑ, ΕΙΔΥΛΛΙΟΝ ΙΒ΄, σ.58,13-14 Τheocritus Bio et Moschus, Augusti Meinekii, Berolini, 1836 ).

3. « ἄρσεν καί θῆλυ ἐποίησεν αὐτούς » ( Γέν. 1,27 και 5,2 ).

4. « καί ἔσονται οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν » ( Γέν. 2,24 ).

5. « αὐξάνεσθε καί πληθύνεσθε καί πληρώσατε τήν γῆν … » ( Γέν. 1,28 ).

6. « ἐποίησεν ὁ Θεός τόν ἄνθρωπον, κατ’εἰκόνα Θεοῦ ἐποίησεν αὐτόν » ( Γέν. 1,27 ).

7. « … ἐπληθύνθησαν αἱ κακίαι τῶν ἀνθρώπων ἐπί τῆς γῆς καί πᾶς τις διανοεῖται ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ ἐπιμελῶς ἐπί τά πονηρά πάσας τάς ἡμέρας » ( Γέν. 6,5 ).

8. Στη νεκρά θάλασσα.

9. « ⁴ … οἱ ἄνδρες τῆς πόλεως οἱ Σοδομῖται περιεκύκλωσαν τήν οἰκίαν … ⁵ καί ἐξεκαλοῦντο τόν Λώτ καί ἔλεγον πρός αὐτόν Ποῦ εἰσιν οἱ ἄνδρες οἱ εἰσελθόντες πρός σέ τήν νύκτα; ἐξάγατε αὐτούς πρός ἡμᾶς, ἵνα συγγενώμεθα αὐτοῖς » ( Γέν. 19,4-5 ).

10. « καί μετά ἄρσενος οὐ κοιμηθήσῃ κοίτην γυναικός· βδέλυγμα γάρ ἐστιν » ( Λευϊτ. 18,22 ). Το σώμα είναι « ναός τοῦ ἁγίου Πνεύματος » ( Α΄ Κορ. 6,19 ) και « εἴ τις τόν ναόν τοῦ Θεοῦ φθείρει, φθερεῖ τοῦτον ὁ Θεός· ὁ γάρ ναός τοῦ Θεοῦ ἅγιός ἐστιν » ( Α΄ Κορ. 3,17 ).

11. « ²⁴ καί Κύριος ἔβρεξεν ἐπί Σόδομα καί Γόμορρα θεῖον καί πῦρ παρά Κυρίου ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ²⁵ καί κατέστρεψεν τάς πόλεις ταύτας καί πᾶσαν τήν περίοικον καί πάντας τούς κατοικοῦντας ἐν ταῖς πόλεσιν καί πάντα τά ἀνατέλλοντα ἐκ τῆς γῆς » ( Γέν. 19,24-25). O ι. Χρυσόστομος τονίζει: « Ἐπειδή γάρ οἱ ταύτην οἰκοῦντες ἄνθρωποι πολύν τῆς πονηρίας τόν καρπόν ἐπεδείξαντο, διά τοῦτο καί τῆς γῆς, φησί, τούς καρπούς ἀχρήστους ἐργάζομαι, ἵνα καί ἐκείνων ἀφανισθέντων αὕτη διηνεκές ὑπόμνημα γένηται ταῖς μετά ταῦτα γενεαῖς, διά τῆς οἰκείας ἀκαρπίας πάντας διδάσκουσα τῶν ἐνοικησάντων αὐτῇ τήν πονηρίαν » ( Ιωάν. Χρυσοστόμου, Ὁμιλία ΜΓ΄ εἰς τήν Γένεσιν, P.G. 54, 405).

12. Φαίνεται σκληρό στην εποχή μας να επιβάλλεται θανατική ποινή σε ανθρώπους, προκειμένου να παραδειγματιστούν οι υπόλοιποι και να σταματήσουν τις απάνθρωπες πρακτικές τους. Στην Παλαιά Διαθήκη που ο λαός ήταν σκληρόκαρδος, ο φόβος της σκληρής ποινής απέτρεπε τους επιρρεπείς σε αποκρουστικές πράξεις: « καί ὅς ἄν κοιμηθῇ μετά ἄρσενος κοίτην γυναικός, βδέλυγμα ἐποίησαν ἀμφότεροι· θανατούσθωσαν, ἔνοχοι εἰσιν » ( Λευϊτ. 20,13 ).

13. « καί εἰ μή Κύριος Σαβαώθ ἐγκατέλιπεν ἡμῖν σπέρμα, ὡς Σόδομα ἄν ἐγενήθημεν καί ὡς Γόμορρα ἄν ὡμοιώθημεν » ( Ησ. 1,9 ).

14. « … ἐγενήθησάν μοι πάντες ὡς Σόδομα καί οἱ κατοικοῦντες αὐτήν ὥσπερ Γόμορρα » ( Ιερ. 23,14 ).

15. « … ἀνεκτότερον ἔσται γῇ Σοδόμων καί Γομόρρας ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως ἤ τῇ πόλει ἐκείνῃ » ( Ματθ. 10,15 ).

16. « ²¹ ἔσωθεν γάρ ἐκ τῆς καρδίας τῶν ἀνθρώπων οἱ διαλογισμοί οἱ κακοί ἐκπορεύονται, μοιχεῖαι, πορνεῖαι, φόνοι, ²² κλοπαί, πλεονεξίαι, πονηρίαι, δόλος, ἀσέλγεια, ὀφθαλμός πονηρός, βλασφημία, ὑπερηφανία, ἀφροσύνη· ²³ πάντα ταῦτα τά πονηρά ἔσωθεν ἐκπορεύονται καί κοινοῖ τόν ἄνθρωπον » ( Μάρκ. 7,21-23 ).

17. « Δυσκολώτερα δέ τά παρά φύσιν καί ἀηδέστερα, ὥστε οὐδέ ἡδονήν ἄν ἔχοιεν εἰπεῖν· ἡ γάρ γνησία ἡδονή ἡ κατά φύσιν ἐστίν· ἀλλ’ ὅταν ὁ Θεός ἐγκαταλίπῃ, πάντα ἄνω καί κάτω γίνεται. Διά τοῦτο οὐ τό δόγμα αὐτοῖς σατανικόν μόνον ἦν, ἀλλά καί ὁ βίος διαβολικός » ( Ιωάν. Χρυσοστόμου, Ὁμιλία Δ΄ εἰς τήν πρός Ρωμαίους ἐπιστολήν, P.G. 60, 417 ).

18. « ὁ ἀντικείμενος καί ὑπεραιρόμενος ἐπί πάντα λεγόμενον Θεόν » ( Β΄ Θεσ. 2,4 ).

19. « ⁹ … δικαίῳ νόμος οὐ κεῖται, ἀνόμοις δέ καί ἀνυποτάκτοις, ἀσεβέσι καί ἁμαρτωλοῖς, ἀνοσίοις καί βεβήλοις, … ¹⁰ πόρνοις, ἀρσενοκοίταις, ἀνδραποδισταῖς, ψεύσταις, ἐπιόρκοις, καί εἴ τι ἕτερον τῇ ὑγιαινούσῃ διδασκαλίᾳ ἀντίκειται » ( Α΄ Τιμ. 1,9-10 ).

20. « ⁹ ἤ οὐκ οἴδατε ὅτι ἄδικοι βασιλείαν Θεοῦ οὐ κληρονομήσουσι; μή πλανᾶσθε· οὔτε πόρνοι οὔτε εἰδωλολάτραι οὔτε μοιχοί οὔτε μαλακοί οὔτε ἀρσενοκοῖται ¹⁰ οὔτε πλεονέκται οὔτε κλέπται οὔτε μέθυσοι, οὐ λοίδοροι οὐχ ἅρπαγες βασιλείαν Θεοῦ οὐ κληρονομήσουσι » ( Α΄ Κορ. 6,9-10 ).

21. « ²⁶ Διά τοῦτο παρέδωκεν αὐτούς ὁ Θεός εἰς πάθη ἀτιμίας . αἵ τε γάρ θήλειαι αὐτῶν μετήλλαξαν τήν φυσικήν χρῆσιν εἰς τήν παρά φύσιν, ²⁷ ὁμοίως τε καί οἱ ἄρσενες ἀφέντες τήν φυσικήν χρῆσιν τῆς θηλείας ἐξεκαύθησαν ἐν τῇ ὀρέξει αὐτῶν εἰς ἀλλήλους, ἄρσενες ἐν ἄρσεσι τήν ἀσχημοσύνην κατεργαζόμενοι καί τήν ἀντιμισθίαν ἥν ἔδει τῆς πλάνης αὐτῶν ἐν ἑαυτοῖς ἀπολαμβάνοντες » ( Ρωμ. 1,26-27 ). Και ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος επαυξάνει: « Τοιαύτη γάρ ἦν ἡ μίξις τῶν ἀνδρῶν τῆς γῆς Σοδόμων, τό τοιοῦτον σῶμα ἀχρηστότερον ἀποφαίνουσα. Τι γάρ ἀνδρός πεπορνευμένου μυσαρώτερον; Τί δέ ἐναγέστερον; Ὤ τῆς μανίας ! ὤ τῆς παραπληξίας ! » ( Ιωάν. Χρυσοστόμου, Ὁμιλία Δ΄ εἰς τήν πρός Ρωμαίους ἐπιστολήν, P.G. 60, 420 ).

22. « τά ὀψώνια τῆς ἁμαρτίας θάνατος, τό δέ χάρισμα τοῦ Θεοῦ ζωή αἰώνιος ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν » ( Ρωμ. 6,23 ).

23. « πάντα μοι ἔξεστιν, ἀλλ’ οὐ πάντα συμφέρει· πάντα μοι ἔξεστιν, ἀλλ’ οὐ πάντα οἰκοδομεῖ » ( Α΄ Κορ. 10,23 ).

24. Στον Ζ΄ κανόνα ο Μέγας Βασίλειος ορίζει τριάντα χρόνια επιτίμιο στους « ἀρρενοφθόρους » όπως και στους « μοιχούς » και στους « εἰδωλολάτρες », αν μετανιώσουν για την « ἀκαθαρσία » τους. Στον ΞΒ΄ κανόνα καθορίζεται: « Ὁ τήν ἀσχημοσύνην ἐν τοῖς ἄρρεσιν ἐπιδεικνύμενος, τῷ χρόνῳ τοῦ ἐν τῇ μοιχείᾳ παρανομοῦντος οἰκονομηθήσεται » ( Πηδάλιον, σ.622 ).

25. « ὅστις ὅλον τόν νόμον τηρήσῃ, πταίσῃ δέ ἑνί, γέγονε πάντων ἔνοχος » ( Ιακ. 2,10 ).

Βιβλιογραφία

1. Η ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥΣ Ο΄, ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, ΑΘΗΝΑΙ 1981

2. Η ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ, Μετάφραση από τα πρωτότυπα κείμενα, ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ, ΑΘΗΝΑ 1997

3. NOVUM TESTAMENTUM GRAECE, NESTLE – ALAND, STUTTGART 1981

4. Η ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ, ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, ΑΘΗΝΑΙ 1981

5. Η ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ, Το πρωτότυπο κείμενο με μετάφραση στη δημοτική, ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ, ΑΘΗΝΑ 1989

6. Η ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ ΜΕΤΑ ΣΥΝΤΟΜΟΥ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ ΥΠΟ ΠΑΝ. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ, Ἔκδοσις πεντηκοστή Δευτέρα, ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΩΝ « Ο ΣΩΤΗΡ », ΑΘΗΝΑΙ 2007

7. ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΕΙΣ ΤΑΣ ΕΠΙΣΤΟΛΑΣ ΤΗΣ Κ. ΔΙΑΘΗΚΗΣ ΤΟΜΟΣ Α΄, Π.Ν.ΤΡΕΜΠΕΛΑ, Ἔκδοσις τρίτη, ΑΔΕΛΦ. ΘΕΟΛ. « Ο ΣΩΤΗΡ », ΑΘΗΝΑΙ, 1978

8. ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΕΙΣ ΤΑΣ ΕΠΙΣΤΟΛΑΣ ΤΗΣ Κ. ΔΙΑΘΗΚΗΣ ΤΟΜΟΣ Β΄, Π.Ν.ΤΡΕΜΠΕΛΑ, Ἔκδοσις τρίτη, ΑΔΕΛΦ. ΘΕΟΛ. « Ο ΣΩΤΗΡ », ΑΘΗΝΑΙ, 1979.

9. ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΚΑΙ ΗΘΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ, 9^ΟΣ ΤΟΜΟΣ, ΑΘΗΝΑΙ 1966.

10. ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΚΑΙ ΗΘΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ, 11^ΟΣ ΤΟΜΟΣ, ΑΘΗΝΑΙ 1967.

11. J.-P. MIGNE , P.G. 60

12. J.-P. MIGNE , P.G. 54

13. ΠΗΔΑΛΙΟΝ, Αγαπίου ιερομονάχου και Νικοδήμου μοναχού, ΑΣΤΗΡ, Αθήναι,1982.

14. http://el.wikipedia.org/wiki

15. http://en.wikipedia.org/wiki

με το μάτι του ΓιΠα